« اى مردم ! بدرستيكه خداوند خلق خود را نيافريده است ، مگر از براى آنكه به او معرفت و شناسائى پيدا كنند . پس زمانيكه او را بشناسند ، در مقام بندگى و عبوديّت او بر مىآيند ؛ و به واسطه عبادت و بندگى او از عبادت و بندگى غير او از جميع ما سِوى مُستغنى مىگردند . در اينحال مردى گفت : اى پسر رسول خدا ! معرفت خداوند عزّ و جلّ چيست ؟ حضرت فرمود : معرفت و شناخت اهل هر زمان ، امام خود را كه واجب است از او اطاعت و پيروى نمايند » . خطبه سيّد الشّهداء راجع به اصلاح مردم و بيان علت قيام خود و در آخر خطبه‌اى كه درباره ترك امر به معروف و نهى از منكر ، و قيام ظَلَمه و حكّام جائر ايراد نموده‌اند ، و مفصّلًا از محروميّت مظلومان و تفرّق از حقّ بيان مىفرمايند ، و در ضمن گوشزد مىكنند كه :

--> ص 594 از ج 11 ، از علّامهء شهير به ابن حسنويه در كتاب « دُرّ بحرِ المناقب » ص 128 ، مخطوط از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : حسين بن علىّ عليه السّلام براى ايراد خطبه بسوى اصحابشان خارج شدند و چنين فرمودند .